Adaptacja zwierząt do różnych warunków zdobywania pokarmu

Specjalne mechanizmy adaptacyjne rozwinęły się u zwierząt poszukujących potencjalnych ofiar. Duże ptaki drapieżne zazwyczaj mają ostry wzrok i potrafią odróżnić zdobycz od tła nawet przy skąpym oświetleniu. Szczególną umiejętnością polowania w całkowitej ciemności tylko na podstawie bodźców akustycznych odznaczają się sowy płomykówki (Tyto alba). Dużą sprawnością wzroku dysponują też małe ptaki żywiące się owadami. Niekiedy w celu pokrycia swego zapotrzebowania energetycznego ptak musi skonsumować kilkaset owadów w ciągu dnia, czyli chwytać poszczególne owady z częstością co kilka sekund. Zadziwiająca jest przy tym znaczna wybiórczość łowów, ograniczona do niewielu gatunków, obficie występujących w danym środowisku. Jednak gdy nagle zwiększa się liczebność jakiegoś uprzednio rzadkiego, lecz jadalnego gatunku owadów, ptaki niezwłocznie włączają go do swojej diety. Według Tinbergena (1960) ptaki uczą się rozpoznawać pożądany łup na postawie pamięciowego obrazu owadów występujących w dużej obfitości i korzystnych energetycznie. Szczególnie sprawną długotrwałą pamięć miejsca ukrycia pokarmu muszą mieć ptaki przygotowujące zapasy na zimę. W kodowaniu tych śladów odgrywa rolę hipokamp, o czym świadczą większe rozmiary tej struktury względem całego mózgowia u gatunków gromadzących pokarm niż u gatunków nie przejawiających tego rodzaju zachowania się. Uszkodzenie hipokampa uniemożliwia ptakowi odnalezienie ukrytego pokarmu.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj informacje dotyczące wiedzy i edukacji. Wszystkie wpisy, są rzetelnie i przygotowane przez mnie. Mam nadzieję, że spodobają Ci się wpisy tutaj umieszczone. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)