Blokowanie wolnych oscylacji. Desynchronizacja EEG

Pobudzenie układu siatkowatego prowadzi do aktywacji jego jąder, z których wychodzą drogi podążające do  rozległych struktur przodomózgowia, w tym do części środkowej wzgórza i kory mózgu. Na zakończeniach tych dróg uwalnia się kilka przekaźników, z których dla desynchronizacji EEG największe znaczenie mają noradrenalina, 5-hydroksytryptamina, acetylocholina i kwas glutaminowy. Przekaźniki te powodują in vitro depolaryzację neuronów części środkowej wzgórza i hamują wolne oscylacje typu wrzecion i fal delta w jej obrębie i obrębie kory mózgu. W EEG wyraża się to zanikiem fal wolnych i zastąpieniem ich rytmami szybkimi o częstotliwości 20-80 Hz. Mechanizm powstawania szybkich oscylacji nie jest bliżej znany. Ich źródłem są prawdopodobnie impulsy powstające w różnych strukturach układu siatkowatego. Zdesynchronizowana aktywność EEG jest wyrazem dwóch różnych stanów fizjologicznych mózgu – czuwania i snu REM. Według Hobsona i Stickgolda (1995) w powstawaniu desynchronizacji EEG podczas czuwania główną rolę odgrywa noradrenalina, powstająca w neuronach miejsca sinawego, i 5-hydroksytryptamina, powstająca w jądrach szwu. Natomiast podczas snu REM, gdy są zahamowane neurony noradrenergiczne i serotoninergiczne, przeważa wpływ neuronów cholinergicznych.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj informacje dotyczące wiedzy i edukacji. Wszystkie wpisy, są rzetelnie i przygotowane przez mnie. Mam nadzieję, że spodobają Ci się wpisy tutaj umieszczone. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)