Neurofizjologiczny mechanizm sterowania rytmem okołodobowym

Oscylatory te funkcjonują autonomicznie, generując rytmy wolnobiegnące, bez udziału czynnika zewnętrznego, i modyfikują, tj. nasilają i osłabiają, czynność ośrodków nerwowych, gruczołów wydzielania wewnętrznego i innych narządów. Jednak do pełnej synchronizacji tych rytmów z dobową sekwencją dnia i nocy konieczne jest działanie światła na fotoreceptory nie związane z czynnością widzenia. U kręgowców niższych główną rolę synchronizatora rytmów dobowych pełni szyszynka, anatomicznie oddzielona od układu wzrokowego. Szyszynka tych zwierząt jest nie tylko oscylatorem, lecz także narządem recepcyjnym, wrażliwym na warunki oświetlenia. U ssaków szyszynka stała się wyłącznie gruczołem wydzielania wewnętrznego, a rolę oscylatorów przejęły ośrodki mózgowe, które otrzymują informacje o warunkach oświetlenia z siatkówki oka. Siatkówka oka ssaków jest nie tylko częścią układu wzrokowego, lecz także odbiera informacje o warunkach oświetlenia, które służą synchronizacji rytmów biologicznych z dobową sekwencją dnia i nocy. Przekazywanie tych informacji z fotoreceptorów do ośrodków mózgowych odbywa się prawdopodobnie za pośrednictwem odrębnych komórek zwojowych siatkówki. Informacja o warunkach oświetlenia dociera do dwóch głównych ośrodków – jądra nadskrzyżowaniowego i ciała kolankowatego bocznego, a także do rozproszonych obszarów w obrębie podwzgórza.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj informacje dotyczące wiedzy i edukacji. Wszystkie wpisy, są rzetelnie i przygotowane przez mnie. Mam nadzieję, że spodobają Ci się wpisy tutaj umieszczone. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)