Potrzeba snu a skłonność do snu

Badania na ludziach z wymuszoną bezsennością wykazały, że czas snu następującego po przedłużonym okresie czuwania jest krótszy, niżby to wynikało z ogólnego deficytu snu. Najbardziej spektakularnym przykładem jest człowiek, który po rekordowym okresie 264 godzin permanentnej bezsenności spał tylko 14,4 godziny. U ludzi pozbawionych snu obserwowano wahania poziomu czujności, a nie, jak można by oczekiwać, stałe jego obniżenie. I wreszcie stwierdzono, że ludzie, którzy znaleźli się w innej strefie czasowej i są zatrudnieni w systemie pracy zmianowej, śpią krócej i przynajmniej na początku nie wyrównują w pełni powstałego deficytu snu, choć krótszy czas trwania snu może być w pewnym stopniu rekompensowany jego większą głębokością. Wszystkie te obserwacje nasuwają kilka wniosków. Po pierwsze, czas snu nie odzwierciedla bezpośrednio stopnia biologicznej potrzeby snu. Po drugie, uczucie senności przeplata się w ciągu dnia z okresami zwiększonego poziomu czujności, co pozwala sądzić, że stany te podlegają rytmice dobowej. Trzeci, najważniejszy może wniosek, to założenie, że aby sen spełnił swą funkcję regeneracyjną, musi przypadać na odpowiednią porę doby.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj informacje dotyczące wiedzy i edukacji. Wszystkie wpisy, są rzetelnie i przygotowane przez mnie. Mam nadzieję, że spodobają Ci się wpisy tutaj umieszczone. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)