Rytmika czuwania i snu

Dobowa sekwencja stanu czuwania i snu wykształca się stosunkowo późno po urodzeniu. Pierwsze cechy tej rytmiki zaznaczają się dopiero w trzecim lub czwartym miesiącu życia. W ciągu doby występuje wtedy cztery lub pięć okresów snu, przy czym dwie trzecie czasu przeznaczonego na sen przypada na porę nocną. Sen nocny ustala się w pełni u dziecka półrocznego. Podobnie jak u zwierząt, rozrusznikiem sterującym sekwencją czuwania i snu jest u człowieka jądro nadskrzyżowaniowe podwzgórza. Jak wykazały badania na ochotnikach, cykliczność czynności fizjologicznych utrzymuje się również u ludzi całkowicie izolowanych od warunków zewnętrznych. Steruje nią wówczas mechanizm endogenny w rytmie średnio 25-godzinnym. W warunkach normalnych wewnątrzustrojowy „zegar biologiczny” jest korygowany przez zewnętrzne synchronizatory. Choć za główny synchronizator dobowej aktywności życiowej człowieka uważa się środowisko społeczne, ostatnie badania wskazują, że nie mniej ważną rolę, jak u zwierząt, odgrywa sekwencja światła i ciemności. Dobowym wahaniom podlega nie tylko sekwencja czuwania i snu, lecz także zdolność zmiany tych stanów, a więc łatwość zasypiania i skłonność do budzenia się.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj informacje dotyczące wiedzy i edukacji. Wszystkie wpisy, są rzetelnie i przygotowane przez mnie. Mam nadzieję, że spodobają Ci się wpisy tutaj umieszczone. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)